2007/Dec/17

 เมื่อมาถึงทางแยก

ถ้าเรารักใคร เราจะทนได้ไหมเมื่อวันหนึ่ง
ความรักต้องจากเราไป
ในเมื่อ การจากลา เป็นเรื่องที่จะต้องผ่านเข้ามาในชีวิตคนเรา

และจะเป็นไปได้เหรอ ที่เราจะอยู่โดยไม่รักใคร(ที่นอกจากพ่อแม่และเพื่อน)
แต่มันเจ็บปวดเหลือเกินที่จะต้องแกล้งทำเป็นไม่สนใจคนที่เรารัก
ทั้งที่ใจจริง แทบทนไม่ไหว

ความเชื่อ+ความศรัทธา+ความหวัง                               ความจริง+เหตุผล

           ซักวันเขาจะรักเรา                                                    เป็นไปไม่ได้

*เคยมีคนพูดไว้ว่า
"ถ้ามีความศรัทธาในสิ่งนั้นต่อให้ภูเขาทั้งลูกก็สามารถเคลื่อนได้"
และมันจะเกิดขึ้นกับเราไหม

*ไม่เคยมีคนพูดแต่ทุกคนรู้โดยทั่วกันคือ
"ความจริง ก็คือ ความจริง"

เราควรจะเลือกข้อไหนระหว่าง
_ความหวัง ก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
_ความจริง หันหลังกลับ

เดินต่อไป
-สมหวัง ความสุขที่ไม่สามารถบรรยายได้
-ผิดหวัง เจ็บปวดเพราะเหมือนเราปีนขึ้นที่สูง ยิ่งสูงตกลงมายิ่งเจ็บมากเท่านั้น

หยุดเดิน
-เขาคงไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไง


                         เราไม่ได้อยากจากไปอย่างเงียบๆแต่เพียงเรายังหาทางออกไม่พบ

PS.
- เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
- ไม่มีคืนใดเป็นนิรัน
- ทำไมถึงมองไม่เห็นหนทางข้าง
- จะก้าวเดินต่อไปไม่ไหว เจ็บไปหมดแล้ว

edit @ 1 Jan 2008 14:37:21 by wolffy5

Comment

Comment:

Tweet


กุเข้าใจฟีลมึงว่ะ

เข้าใจสุดๆเลย

#2 by กุ นัง แพท เพื่อน มึง (58.136.127.22) At 2007-12-18 00:56,
สำหรับผมคงเดินต่อไปละนะครับ เพราะตอนนี้ผมก็เดินต่อไปอยู่แล้ว ถึงตกลงมาเจ็บ แต่ผมก็ไม่ตาย
#1 by L.O.N.R. At 2007-12-17 14:53,